با سلام و احترام. کلیه عزیزانی که می خوان در مورد ماهی های زیر بیشتر بدونن می تونن به لینک های زیر سری بزنن.

گلد فیش کله شیری   پوفر گلس فیش(شیشه ای)

ماهی نسبتا صلح طلب که بومی رودخانه ی آمازون بوده و تا 20 سانتیمتر رشد می کند.البته نباید زیاد به صلح طلبی این ماهی دل بست چون بسیار حساس و قدرتمند است و حتی پیرانا ها هم جرات نزدیک شدن و درگیری با این ماهی را ندارند.سورم(Heros Severum) ها معمولا بیشتر گیاهان آکواریومی را از بین خواهند برد بنابراین به کسانی که دوست دار گیاهان اکواریومی هستند توصیه می کنیم که قید این ماهی را بزنند.همچنین از دیگر عادت های بد این ماهی کندن چاله در کف آکواریوم است. چون بعد از بزرگ شدن می تواند ماهی های کوچک را شکار کند بهتر است با ماهی های هم نوع خودش نگهداری شود.

شرایط مناسب برای نگهداری آنها از قرار زیر است: دما بین 22-25 درجه سانتیگراد   سختی(dH) 4-6 و pH  حدود 6-6.5

سورم ها انواع غذاهای بسته بندی شده چون پلت ها،پولکی و... را می پذیرند.همچنین سبزیجات تازه ای چون کاهو اسفناج کدو و نخود آب پز(پوست گرفته) را به خوبی دیگر غذا ها خواهند خورد.

ادامه مطلب

یکی از سوالاتی که برای اکثر آکواریوم داران مطرح می شود این است که آیا من هم باید در آکواریوم خود گیاه داشته باشم؟در جواب این سوال باید بدانید که آکواریوم بدون گیاه مانند خانه ی بدون اثاثیه است!!!

از جمله عواملی که نگهداری گیاهان را اجتناب ناپذیر می کند تامین غذا برای ماهیان،کمک به بهتر جلوه نمودن ماهی ها،ایحاد سرپناه برای ماهی های کوچک،بچه ماهی ها، ماهی های ضعیف،ماهی های باردار،تامین امنیت ماهی ها و ایجاد مکانی برای تخم ریزی آنها می باشد.همچنین ریشه گیاهان با جذب پس مانده ی غذا ها و فضولات آنها مانع از تجمع آنها در تانک شما می شود.

سوال: پرا اکثر گیاهان من بعد از حدود یک ماه از بین می رود؟آیا همیشه مجبور هستم که به خریدن گیاهان ادامه دهم؟آیا گیاهان پلاستیکی بهترین گزینه برای من خواهند بود؟

باید توجه داشته باشید که گیاهان آکواریومی به چند مورد اساسی نیازمندند:

 

ادامه مطلب

سلام.از همه ی دوستان به خاطر نظرات مفیدشون ممنونم.تمامی علاقه مندان به آکواریوم می تونن برای داشتن جدید ترین مطالب و... در مورد آکواریوم در خبر نامه ی وبلاگ عضو شن.این طوری می تونیم با هم در ارتباط باشیم و کیفیت این وبلاگ رو با هم بالا ببریم.ضمنا اگه کسی مطلبی داره من می تونم به اسمه خودش رو وبلاگ بذارم این جوری کار من هم راحت تر می شه و می تونیم مطالب بیشتری رو یاد بگیریم.

اول سلام.معذرت می خوام از اینکه مجبورم یه سری حرف ها بزنم که شاید بعضی ها خوششون نیاد.

گلایه ام از بعضی از وبلاگ و یا سایت نویس هایی یه که مطالب این وبلاگ رو بدون هیچ اجازه برمیدارن و در وبلاگ یا سایت خودشون و ""به اسم خودشون"" می ذارن.ضمنا بعضی هاشون هم اینقدر ساده شاید هم کودن و یا مبتدی هستند که لااقل از یه عکسه دیگه یا فونته دیگه هم استفاده نمی کنند.بابا اگه می خوای در مورد آکواریوم بنویسی یه چیز تازه بذار که "همه" ازش استفاده کنند. نه اگه می خوای کپی برداری کنی چرا خودت رو به زحمت می اندازی می تونی این کار رو کنی که بنویسی اگه می خوای در مورد فلان چیز بدونی به لینک زیر برو یا نه اگه این رو هم دوست نداری بعد اینکه کپیش رو گذاشتی منبع اون رو هم قید کن.نترس کسی بهت نمی گه چرا کپی کردی.

واقعا موندم چی بگم؟؟!!باز هم از همه ی شما دوست داران طبیعت زیر آب به خاطر این حرفهام معذرت می خوام.

مواد لازم برای تهیه ی غذا از یک دل گاو:

دل گاو 1 عدد

250 گرم اسفناج آب پز

250 گرم میگو

سبوس گندم

ژلاتین

پودر سیر(اختیاری)

چربی های دل را بخوبی تمیز کنید و سیاهرگ های آن را جدا کنید.این کار در صورتی که دل کمی یخ زده باشد راحت تر خواهد بود.دل را تکه تکه کنید و بصورت مکعب های 2 سانتیمتری تقسیم کنیدتا کار غذا ساز شما را راحت کند.تکه های دل را داخل مخلوط کن یا غذا ساز بریزید.دل را تا زمانی که تکه ی بزرگی دیده نشود خرد کنید.ولی هرگز آن ها را بصورت مایع و یا خمیری شکل در نیاورید.زیرا ماهی ها به ساختار فیبری گوشت نیاز دارند.حال گوشت ها را در ظرف جداگانه ای بریزید.

کمی میگو رابپزید(خیلی کم) و سپس داخل غذا ساز بریزیدو خرد کنید. اسفناج(آب پز) را آب کشی کنید و  به میگوی ریز ریز شده اضافه کنید.یک فنجان از سبوس گندم به مخلوط میگو و اسفناج اظافه کنید و هم بزنید.بعد از اینکه خوب مخلوط کردید این مخلوط را کنار بگذارید. 15 گرم ژلاتین را به آب داغ اضافه کنید تا ژلاتین ور بیاید.

ژلاتین،مخلوط میگو و دل را مخلوط کنید و برای 5 دقیقه به حال خود بگذارید. با یک قاشق بزرگ مواد حاصل را در پاکت فریزر بریزید ولی خیلی پر نکنید.بسته ها را در فریزر قرار دهید.

برای استفاده بسته را از فرازر بیرون بیاورید و به تکه های مناسب تقسیم کنید و داخل آکواریوم بیندازید. 

دو گونه از سیچلاید ها وجود دارند که پرت سیچلاید نامیده می شوند. نوع ارجینال و اصلی ماهی ای سبز رنگ است که از رودخانه ی آمازون و اورینکو در آمریکای جنوبی می آید. نر ها تا 30-40 سانتیمتر رشد می کنند. نام این ماهی به خاطر دهان بزرگ و طوطی وار آن است.این ماهی کمتر مورد توجه قرار گرفته و بسیار کم تکثیر شده است.

نوع دوم که به تازگی بر محبوبیت آن افزوده شده است با نام پرت فیش قرمز(Red Parrot Cichlid) یا پرت خونی(Blood Parrot Cichlid) شناخته می شود. زمانی که این ماهی چندین سال پیش برای اولین بار عرضه شد به رنگ نارنجی بود ولی امروزه در رنگ های مختلفی از نارنجی و قرمز گرفته تا بنفش عرضه می شوند.

برای ادامه ی این مقاله به معرفی گونه ی دوم خواهیم پرداخت.

پرت فیش قرمز یکی از گونه هایی است که توسط بشر به وجود آمده است(Man-Made Hybrid). والدین اصلی این ماهی بطور دقیق شناخته شده نیستند.ولی به نظر می رسد که گونه هایی چون سورم (Heros Severom) ،سیچلاید میداس(Midas Cichlid)و ... پدر و مادر این ماهی باشند.

به توجه به اینکه این ماهی بوجود آمده توسط بشر است زیستگاه اصلی و بومی ای ندارد.ولی با با توجه به والدینش احتمالا pH  ای بین 6-7.5  برای این ماهی مناسب خواهد بود.درجه حرارت مناسب نیز 22-28 خواهد بود.غذای این ماهی نیز می تواند انواع غذاهای گوشتی و پلت ها باشد.همچنین می توان از غذاهای رنگی مخصوص این ماهی استفاده کرد.پرت فیش می تواند تا 20-25 سانتی متر رشد کند.عمر آنها نیز نسبتا زیاد بوده و می توانند برای چندین سال زندگی کنند.همان طور که ذکر شد در رنگ های مختلفی عرضه می شوند.اخیرا بیشتر دارندگان این ماهی متوجه شده اند که رنگ این ماهی بعد ار مدتی کم رنگ تر می شود.البته این امر در مقایسه با والدینش امری غیر طبیعی به نظر نمی رسد.زیرا که والدین آنها نیر همین فغییر رنگ را حتی با شدت بیشتری دارند.

پرت در آکواریوم نیز تخم ریزی می کند و حتی ممکن است بطور مرتب نیز تکرار شود.موردی که بسیار معمول است این است که همچون دیگر سیچلاید ها بعد از پسندیدن همدیگر محلی را برای تخم ریزی پاک می کنند و سپس تخم ها را در آن مکان قرار می دهند.با این وجود در بیشتر مواقع بچه ای از تخم ها بیرون نمی آید.حتی در چنین شرایطی نیز والدین چند روزی از بچه ها نگهداری می کنند تا سر انجام تخم ها توسط قارچ ها فاسد می شوند و بعد نیز به نظر می رسد که توسط والدین خورده می شوند.باید توجه داشت که احتمالا تکثیر آنهاباید مانند دیگر سیچلاید ها باشد.

اين گونه از ماهيان بزرگ در كشورهاي جنوب شرقي آسيا همچون تايلند ، مالزي و ويتنام يافت مي شوند . كوسه ي ملون يا پنگوسي نامي است كه به اين ماهي اطلاق مي شود و علتش هم به خاطر نحوه ي شنا كردن  آن در ميانه ي آب و يا شباهت ظاهري اش با هم نام خود(كوسه) مي باشد . اين ماهيان به خانواده ي پنگاسيده ها (PANGASSIDAE) تعلق دارند . اين خانواده شامل تعدادي ماهي است كه همگي بومي جنوب شرقي آسيا بوده و حداقل تا 45 سانتيمتر رشد مي كنند . به جهت اندازه ي بزرگ و زندگي جمعي آنها اغلب شكار شده و به عنوان غذا مورد استفاده قرار مي گيرند . پنگوسي مي تواند به وزني بالغ بر 15 كيلوگرم برسد و بزرگي در حدود 120-100 سانتيمتر داشته باشد . سرعت رشد بسيار بالائي دارند و در عرض 4 سال به بلوغ جنسي مي رسند . پنگوسي ماهي بسيار عصباني است . همچنين قدرت بينايي اونیز بسيار ضعيف است .دمای مناتسب برای این ماهی ۲۵-۳۰ درجه بوده و به آب سبک و یا کمی سنگین نیاز دارد.

اين عصبانيت و هيجان اغلب هنگامي كه بصورت انفرادي نگهداري شوند تشديد مي شود . براي جلوگيري از ترسيدن ماهي كه موجب آسيب    به خود ماهي و همچنين به دكوراسيون آكواريم مي گردد از ضربه زدن به شدت بپرهيزيد . اين ماهي در عميق ترين نقاط رودخانه ها مي ماند و بدين ترتيب در فصول باراني يافت مي شود . براي رشد بهتر و همچنين شادابي ماهي سعي كنيد بيشتر از 3 تا از اين ماهي را داشته باشيد ولي به خاطر داشته باشيد كه با بزرگتر شدنشان حس انزوا طلبي و همچنين محدوده طلبي آنها در مقايسه با قبل افزايش مي بابد . در اسارت اندازه ي اين ماهي ها به بيش از 55 سانتيمتر نمي رسد . ماهيان شاداب و فعالي هستند ولي از بينائي ضعيفي برخوردارند كه اين امر موجب زود عصباني شدن آنها مي شود . اين ماهيان در آبهايي با جريان تند زندگي مي كنند و در هنگام جفت گيري در خلاف جهت آب مهاجرت مي كنند . از آكواريومي با روشنائي زياد و دكوراسيون كم خوششان مي آيد و براي تداعي كردن زاد بومشان بهتر است از چند گياه شناور نيز در آكواريوم استفاده شود . آكواريوم گياه كاري شده ي بدون دكوراسيون مناسب ترين تانك براي نگهداري آنها مي باشد . پنگوسي به فضاي زيادي براي شنا كردن نياز دارد و چنين آكواريومي علاوه بر قرار دادن چنين فضايي در اختيار ماهي ، موجب عدم احساس شلوغي توسط ماهي مي شود .

ضربه زدن به شيشه ، روشن كردن ناگهاني لامپ آكواريوم و حركات ناگهاني موجب ترسيدن اين ماهي مي شود كه در چنين حالتي ماهي خود را به اطراف تانك مي كوبد و پس از مدتي در كف تانك به پشت يا بغل دراز مي كشد و يا به سطح آب و يا گوشه اي از آكواريوم پناه مي برد . پس از مدتي دوباره به حالت عادي برمي گردد و شروع به شنا كردن معمولي مي كند . اين ماهي در جواني گوشتخوار است ولي با بزرگ شدن به سمت گياه خواري پيش مي رود . در جنوب شرقي آسيا پنگوسي در حوضچه هايي نگهداري و تكثير مي شود و توسط پس ماند آشپزخانه ها ، موز، سبوس برنج و برنج پخته تغذيه مي شوند . اين ماهي در اسارت بطور طبيعي تكثير نمي شود .

تكثير آن از طريق تزريق هورمونهاي Clarius و ... انجام مي شوند . بدين ترتيب تخم ها از ماهيان نر و ماده جدا شده و در ظرفي ريخته مي شود و باهم مخلوط مي گردند ، تخم ها در دماي 30 درجه پس از 30-24 ساعت فيلتراسيون بيرون مي ايند و تبديل به بچه مي شوند.غذاهاي گياهي و گوشتي متنوع براي سلامتي آنها بسيار مناسب است . همچنين مي توان از غذاهايي چون : ميگو ، پلت ها و كرم خوني اسفناج سبوس برنج و ساير غذاها استفاده كرد . ممكن است در هنگام نقل و انتقال و بخصوص زماني كه بصورت انفرادي نگهداري مي شوند قهر كنند و غذا نخورند ولي جاي نگراني نيست مي توان با دادن غذا مورد علاقه شان آنها را به روال عادي باز گرداند .

يكي از غذاهاي پيشنهادي مخلوط غذاهاي گياهي چون اسفناج ، كاهو يا نخود فرنگي و ... سبوس برنج ، مرغ ، ماهي و ژلاتين است. بعد از مخلوط كردن مقداري ويتامين C و ساير ملزومات ماهيان ، به صورت يخ زده در اختيار آنها قرار دهيد .