اسکار OSCAR

اسکارها ماهیان بزرگی هستند . ماهیان با دوامی هستند که همه بین با تجربه ها و هم مبتدیان بطور مساوی موردتوجه است . همچنین برای کسانی که آکواریم دار نیستند ، نیز اسکار بعنوان یک ماهی بزرگ ترجیح داده می شود .

نام علمی که هم اکنون این ماهی با آن شناخته می شود ASTRONATUS  OCELLATUS  است . ASTRONATUS به معنی نشانه گذاری شدی بوسیله ی ستاره ای در پشت است .

همان طور که بیان شد اسکارها ماهیان بزرگی هستند . آنها میتوانند تا 35 cm  رشد کنند . البته درست است که این سایز در آکواریم های معمولی بسیار نادر است ولی این ماهی در این گونه آکواریم ها تا حدود 25cm رشد میکنند . اسکارها باید در آکواریم هایی حداقل باندازه ی 45×45×8 نگهداری شوند .  این اندازه به انها مکانهایی را برای حرکت کردن داده و به انها اجازه رشد کردن و بزرگ شدن می دهد . اگر میخو اهید اسکار به سایز واقعی خود نزدیک شود انرا در یک آکواریم بزرگ که دارای فضای کافی برای شنا کردن است قرار دهید و نیز فیلتراسیون آنها را به طور منظم انجام دهید .

 اگرخواهان رشد آنهاهستیدشرایط آب آکواریم شما بسیار حیاتی است مخصوصاً زمانی که تمایل به تکثیر آنها دارید . اسکارها به تغییرات آب زیادی نیازمندند . اگر آنها برای مدتی در آب فقیر نگهداری شوند دیر یا زود نسبت به شرایط آب بسیار حساس خواهند شد و سپس برای پذیرش انواع بیماریها و مشکلات آماده خواهند شد . مهمترین و مطرحترین مشکل اسکارها حفره ایست که در سر آنها ایجاد می شود بنظر می رسد که حفره ی ایجاد شده در سر آنها همچون فرسایش خط پهلویی در ماهیان دریایی است که اصولاً مربوط به شرایط بد آب و کمبود ویتامین c می باشد . انگلهای روده منجر به کمبود ویتامین c  و سپس حفره خواهند شد .

در نگهداری اسکارها داشتن درجه ای از شوری در آب حیاتی می باشد . اضافه کردن نمک زمانیکه اسکارها تخم ریزی کرده اند سرعت از تخم درآمدن بچه ها را بالا خواهد برد .

تغذیه اسکارها سخت نیست ولی بعضی اوقات با ناکامیهایی همراه خواهد بود . آنها هر چیزی اعم از ماهیهای زنده ، تا کرمهای خاکی را خواهند خورد ولی بعضی اوقات و نه اغلب آنها سعی میکنند با نخوردن بعضی چیزها صاحب خود را به سمت غذای مورد علاقه خود هدایت کنند . ولی شما میتوانید با تنوع غذایی و فراهم کردن غذای مورد علاقه شان در چنین دامی نیفتید . تغذیه با "پلت" ها ممکن است خیلی کثیف کننده باشد که در این شرایط به تعویض مداوم آب و فیلتراسیون مناسب نیاز است .

احتمالاً یکی از مسائلی که آنها را محبوب ساخته شخصیت آنهاست . اسکارها به صاحب خود وابسته خواهدند شد که این رابطه در مقایسه با ارتباط آنها با سایرین متفاوت خواهد بود . آنها شبیه بچه ی۲ ساله ای هستند که اگر چیزی روال عادی خود را طی نکند  و برخلاف خواسته آنها باشد قهر میکنند . البته این رفتار در آنها غیر عادی نیست . وقتی از چیزی راضی نباشند در کف آکواریم دراز می کشند تا اینکه همه چیز طبق خواسته شان تغییر کند .

تشخیص جنسیت اسکارها هم نوعی هنر از نوع خودش است . البته با وجود اینکه بعضی از کتابها راههایی را مشخص می کنند که از جمله تفاوت در رنگ و حالات و ... است ولی بهترین و مطمئن ترین راه خریدن تعدادی اسکار جوان و بزرگ کردن آنها به منظور انتخاب یک جفت بصورت طبیعی از بین انهاست . تئوری ریاضی که در این مورد وجود دارد این است که اگر شما تعداد شش جفت یا بیشتر اسکار جوان بخرید طبق محاسبات ریاضی میتوانید حداقل یک جفت مناسب از انها را جدا کنید . این بهترین روشی است که اگر شما بخواهید و صبر لازم را داشته باشید. زیرا اسکارها باید به سن 18 ماهگی و اندازه 15 – 20 سانتیمتر برسند تا قادر به تولید مثل باشند . ولی اگر شما عجله دارید یکی از راهها نگاه کردن به لوله تخمی و مقایسه انهاست که در نرها نوک تیزتر است درحالیکه ماده ها دارای لوله تخمی کوچکتر و گردتری هستند ولی هنوز هم شما به تعداد ماهی برای مقایسه نیاز دارید .

یکی از علائمی که نشان می دهد اسکارها برای تخم ریزی آماده هستند اینست که انها شروع به پاک کردن مکانی خواهند کرد و یا حفره ی عمیقی برای تخم ها ایجاد خواهند کرد . هم ماهی نر و هم ماده اینکار را انجام خواهند داد . هر دوی آنها نگهداری و مراقبت از خانه را بین خود تقسیم کرده و حمایت و بزرگ کردن بچه ها را انجام می دهند . روحیه تهاجمی آنها در طول مدت تخم گذاری و پرورش بچه ها افزایش خواهد یافت . بچه ها تقریباً پس از 4 روز از تخم بیرون می آیند . میتوانید بچه ا را از والدین جدا کرده و مستقلاً بزرگ کنید . تغذیه بچه ها با میگوهای آب شور کوچک که با دل گاو مخلوط شده است خواهد بود .

رنگی ترین و معروف ترین ماهی از خانواده ی لوچ ها ، لوچ دلقک است که طول آن متوسط و پهنایش کم است . محل اصلی زیست آن" سوماترا" و "بورنئو " می باشد . دارای پشتی قوسدار و شکمی صاف می باشد . سرش نسبتاً بزرگ و دهانش رو به پائین است که دارای 4 جفت سبیل کوچک و لب های ضخیمی است . بطور کلی رنگ آنها نارنجی روشن است وپهلویش بوسیله ی سه خط عریض سیاهرنگ پوشیده شده است . اولین خط از بالای جمجمه شروع شده و با عبور از روی چشم ها به بخش انتهایی دهان می رسد و دومین خط از جلوی باله ی پشتی شروع می شود و تا شکم ادامه می یابد و بالاخره سومی که بخش زیادی از قسمت انتهایی ماهی را پوشش می دهد از باله ی پشتی شروع و تا باله ی مخرجی ادامه می یابد . باله های پشتی و مخرجی دارای رنگ سیاه مخلوط با زرد هستند .

لوچ دلقک بر خلاف سایر لوچ ها خجالتی نیست . تا حدی فعال در طول روز که به آسانی میتوانند در تانک های عمومی نگهداری شوند . بسیار مناسب است که آنها حداقل بصورت جفت یا گروهی خریداری و نگهداری شوند زیرا در حالتی که بصورت گروهی نگهداری شوند ، شاداب تر و خوشحال تر هستند . یکی از عادت های غیر معمولی آنها نحوه ی استراحت کردن آنها در کف آکواریم است که به بغل خود می خوابند و در حالتی که آکواریم دار به تازگی شروع به نگهداری آن کرده باشد ممکن است بترسد ، ولی بعد از مدتی تبدیل یک رفتار عادی برای او خواهد شد .

تانک این ماهی باید دارای بستری نرم باشد تا به آنها این اجازه را بدهد که به راحتی و بدون آسیب دیدن به جستجوی غذا در کف بپردازند.

لوچ های دلقک می توانند گستره وسیعی از غذاها را که شامل =آرتیمیا - کرم خونی- حلزونها و انواع غذاهای حاضری می باشد را بخورند به همین دلیل است که برای جلوگیری از تولید حلزون و مقابله با آنها در اکواریوم می توان از این ماهی ها استفاده کرد. سنگها و لوازم آکواریوم باید به گونه ای چیده شوند که سرپناه و مخفی گاه مناسبی برای آنها به وجود آید. بیشتر آنها خانه هایی را ترجیح می دهند که تا حدی از اندازه خودشان بزرگتر باشد .آب آنها باید نرم و تا اندازه ای اسیدی باشد و هر چند وقت یک بار تعویض شود. لوچ دلقک برای سالهای زیادی (بیشتر از 20 سال ) درآکواریوم زندگی می کند و لی رشد آنها در آکواریوم بسیا ر آهسته است که به ندرت در آکواریوم های معمولی به سایز طبیعی خود (30 cm) می رسد .دمای مناسب برای این ماهی 30-24 درجه سانتی گراد می باشد. تاکنون در محیط های کوچک تکثیر نشده اند ولی در طبیعت در رودخانه هایی که دارای جریان سریع آب هستند در اوایل فصل باران تولید مثل می کند نیز در مزارع پرورش ماهی به وسیله هورمونها تکثیر می شوند. مسئله مهمی که در ارتباط با آنها باید بدانید این است که نسبت به تغییرات شیمیایی آب حساس هستند و در اثر این تغییرات نقطه های سفید رنگی در آنها ایجاد می شود که گسترش یافته و بزرگتر می شود همچنین در حمل و نقل آنها نیز بسیار دقت نمائید زیرا استخوانهایی که در زیر چشم آنها وجود دارد ممکن است پاکتهای نایلونی شما را سوراخ کند .

البته تنها مشكلي كه در مورد اين ماهي وجود دارد در حمل و نقل آنهاست كه ممكن است دچار استرس شوندو بعد از اينكه در تانك مورد نظر قرار داده شوند براي مدت چند دقيقه وارونه بمانند؛ مشكل خاصي نيست ولي بايد در حمل و نقل ،آنها را به آرامي جابجا كرد و نيز در هفته ي اولي كه در تانك قرار داده مي شوند مورد مراقبت مخصوص گيرند تا دچار بيماري و يا استرس و در نهايت مرگ نشوند.رشد اين ماهي نسبتاً مناسب است و ماهياني هستند كه هر نوع غذايي را مي خورند و هر چيزي كه به داخل دهانشان برود ديگر خارج نخواهد شد.آکواریوم حاوی اين ماهي ، آكواريم حتماً بايد داراي در پوش باشد زيرا ممكن است از آكواريم به بيرون بپرد.

از اغلب غذاها از جمله كرم ها، دل گاو ، پلت ها تغديه ميكنند و نیز علاقه ی خاصی به خوردن نخود فرنگی پخته که پوست آن نیز کنده شده است نشان می دهد و بهتر است هفته ای 3-2 بار به آنها داده شود.

درجه حرارت 28-24 سانتيگراد , PH 6.5- 7.5 برای آنها مناسب است.در مورد تکثیر آنها در آکواریوم اطلاعاتی در دسترس نمی باشد.

اين ماهيها در آكواريم هاي درازتر بهتر نگهداري ميشوند زيرا با الگوهاي طبيعي و محل زندگي آنها مطابقت دارد.ماهيان بسيار صلح جويي هستند و اگر يكي ازگروه آنهامريض شوند بايد فوراً به آكواريم ديگري منتقل شوند زيرا ممكن است هم گروههاي ديگر به آنها حمله كنند.سيلور دالرها همزيستي خوبي با سيلورشارك و انواع شارك ها ، تورامي ها و ...دارند.عمدتاً نرها بزرگتر از ماده ها هستند و باله هاي مخرجي نرها درازتر و نوك تيز است.بدليل آنكه گياه خوار هستندهر گياهي را كه شما در تانكتان نگهداري ميكنيد خواهند خورد. البته ميتوانيد از گياهان پلاستيكي در صورت علاقمند بودن براي تزئين آكواريم استفاده كنيدهمچنين ميتوانيداز روش زير كه بسيار هم عملي است استفاده كنيد بدين صورت كه ميتوانيد از گياهاني مانند کریپتون و...كه مزه ي تلخي دارند استفاده كنيد.روشنايي اندك و آكواريمي كه ته آن نسبتاً تاريك است براي اين ماهي بسيار مناسب است.گونه هاي مختلفي از اين ماهي كه داراي خط يا نقطه روي بدن هستند وجود دارد كه بعضي اوقات با پيرانا ها اشتباه گرفته مي شود.تخم ريزي آنها معمولاً در ساعات اوليه صبح و صبح بين گياهان کف انجام مي شود.ماده ها نزيك كف آكواريم تخم ريزي ميكنند و سپس آنها به ته آكواريم مي افتند بچه ها تقريباً در مدت سه روز از تخم ها بيرون مي آيند وضرورتي در جداكردن والدين از بچه ها وجود ندارد دماي آب بايد بين 25 تا 28 و pH آن نيزحدود 6الی7 باشدهمچنين سختي آب بايد كمتر از10 درجه باشد.سيلور دالرها مي توانند بيش از2000 تخم بگذارند.

شارک دم قرمز(Red Tailed Shark) از تایلند می باشد و تا حدود cm 12 رشد می کند و با شارک دم سیاه که حدوداٌ تا cm60 رشد می کند هم خانواده است . شارک دم قرمز ماهی نسبتاٌ مهاجمی است و به شدت و ماهیانی را که به او نزدیک میشوند را دنبال میکند . این ماهیها با ماهیانی از جنس خودشان و دیگر شارک ها بسیار نزاع طلب هستند . بطور کلی نمیتوانند انتخاب مناسبی و یا بهترین انتخاب برای آکواریم عمومی باشند . ولو اینکه از آکواریم نسبتاٌ بزرگ و پر گیاهی برخوردار باشید تا مکانهایی برای پنهان شدن آنها داشته باشد نسبت به درجه حرارت و شرایط آب حساسیت زیادی ندارند و آب آنها میتواند اسیدی ملایم تا بازی ملایم باشد و همچنین از لحاظ سختی متوسط برای آنها مناسب است . دمایی در حدود 24 تا 27 درجه برای آنها بسیار مناسب خواهد بود .

شارک دم قرمز اغلب غذاهای زنده ، بسته بندی و خشک را خواهد خورد ولی باید در وعده ی غذایی آنها مقدار مناسب و کافی از گیاهان همچون اسفناج نیز موجود باشد زیرا طبیعتاٌ تا حدودی گیاهخوارهستند.

تکثیر آنجل(Angel Fish) را بطور کاملاٌ اتفاقی شروع کردم ، در حالیکه تعداد کمی آنجل در آکواریم خود داشتم . ماهیها شروع به انتخاب جفت کرده و من نیز با وجود این فکر کردم که پرورش این ماهی و بچه هایش ایده ی بسیار جالبی خواهد بود .

بهترین روش برای انتخاب یک جفت مولد خوب ، داشتن حداقل 6 آنجل جوان و با کیفیت است . میتوان آنها را از یک تولید کننده یا مغازه آکواریوم مورد اعتماد تهیه کرد. با قرار دادن ماهی ها در یک تانک با فضای کافی با تغییر آب حداقل یک بار در هفته و تنوع غذایی ، در عرض 9 ماه آنها به اندازه کافی خواهند رسید و انتخاب جفت شروع خواهد شد . پس از آن باید آنها را در تانک مخصوص خودشان قرار داد . البته می توان از آنجل هایی با اندازه نسبتاٌ بزرگ تر برای انتخاب جفت نیز استفاده کرد و این عمل اختیاری است وقتی ماهیها جفت مورد نظر خود را انتخاب کردند دائماٌ درکنار هم خواهند بود و شروع به بوسه زدن بر همدیگر و لرزش باله هایشان خواهند کرد .ماهی نر در حالیکه باله های خود را می لرزاند خود را به ماهی ماده نزدیک می کند و به همان حالت به عقب بر می گردد و این عمل را تکرار می کند.

تکثیر آنجلها بسیار آسان است و تنها چیزی که آنها نیاز دارند آبی تمیز و سالم با سختی کم و غذای مناسب است .

تمام تانک های من دارای بخاری - فیلتر اسفنجی و لوله های 3 اینچی که بطور مایل در آکواریم قرار داده شده و بدون شن ریزه ی کف می باشند و گنجایش اغلب آنها 80 لیتر است .

معمولاٌ تخم ریزی این ماهیها در آبی با PH حدوداٌ 7 ( PH تانک من 8 است ) و دمایی در حدود c ي28 انجام می شود .

غذای آنها : دل گاو چرخ شده ، کرم سفید ، آرتیما ( میگوی آب شور ) ،میگوی یخ زده و نیز غذای حاضری می باشد .

هر عمل تخم ریزی دارای اندازه ی بزرگ و نیز تعداد چند صد تخم و یا بچه ماهی است و بعد از اولین تخم ریزی آنجل ها هر 10-7 روز یکبار و برای مدت زمان کوتاهی شما صاحب تعداد زیادی بچه ماهی خواهید شد . اکثر والدین تخم ها و یا بچه ها را خواهند خورد و در صورت مشاهده چنین عملی تخم ها از تانک والدین بجای دیگر انتقال داده میشوند و بجای محل تخم ها شیء مشابه محل تخم ریزی والدین قرار داده میشود تا والدین متوجه عدم وجود تخمها نشده و عصبی نشوند .

اگر عجله زیادی برای تکثیر ندارید میتوانید والدین و بچه هایشان را رها کنید تا در صورت تمایل والدین ، بچه هایشان را بزرگ کنند . بزرگ کردن بچه ها توسط والدین منظره جالبی رابوجود خواهد آورد . غالباٌ اگر بچه ها از تانک والدین انتقال داده نشوند والدین آنها دوباره تخم ریزی نخواهند کرد و تا زمانیکه کارهای خود را انجام نداده و تقویت نشوند تخم ریزی نخواهند کرد .

من هر 2 روز یکبار 25 % آب را عوض میکنم و نیز بچه ماهیها را با بچه میگوی آب شور ( آرتمیا) تازه از تخم در آمده چندین بار در روز تغذیه می کنم ؛ و متوجه شده ام که با این عمل غذاها با باقی ماندن بر کف تانک تلف نمیشوند و نیز نیازی به سیفون کردن کف ندارم زیرا سیفون کردن آب تانک حامل بچه ها کار بسیار سختی است که حتی الامکان از این عمل اجتناب می ورزم .

به محض اینکه والدین تخم گذاشتند من لوله PVC را منتقل کرده و در ظرفی دیگر که از آب تانک والدین پر شده قرار می دهم . همچنین چندین قطره متیلن بلو ( ضد عفونی کننده ) 1/0 درصد و نیز سنگ هوایی با میزان هوای مناسب که لطمه ای به تخم وارد نکند قرار می دهم .

بچه ها در دمای ي 28 در مدت تقریباٌ 2 روز بیرون خواهند آمد و پس از 5-4 روز شروع به شنای آزاد می کنند . تغذیه ی بچه ها پس از شروع شنای آزاد آنها شروع میشود . تا این مدت آنها نیازی به غذا دادن ندارند زیرا از کیسهء زرده ی خود استفاده میکنندبعد از اینکه بچه ها شروع به شنای آزاد کردند آنها را با نوزاد آرتمیا و نیز زرده تخم مرغ تغذیه می کنیم و نیز هر 2 روزیکبار %25 آب را با آبی که دارای PH و دمای مشابه است و یک روز مانده است تعویض میکنیم .